Wondering…

                 Last Tuesday, I started working as a food server in Racks El Pueblo. My first day was not that so good but at least not bad J Mababait naman yung mga tao sa store pati yung mga managers approachable naman. May mga mistakes na kong nagawa saka medyo na-industry shock ako. Hehe! Wala lang, parang mas gusto ko parin sa Burgoo kahit na sobrang strict nung management nila kasi mas madaling ma-cope up yung SOP nila. Sa Racks kasi medyo takot akong subukan yung tray service nila. I am afraid to have a wrong move, for example, mabasag ko yung baso or makatapon ako ng tubig sa guest, o di kaya naman ma-out of balance ko yung tray sa kamay ko. Naniniwala naman ako na natututunan naman ang lahat ng bagay. Mahirap lang talaga mag-adjust sa simula. After this week for sure ma-a-adopt ko din yung environment sa store. Yung tipong busy lahat, tapos nagtutulungan. Hindi pala madali tong pinasok kong field. Akala ko kasi dati madaling matutunan yung skills na kelangan sa work.

         

           Anyway, nalulungkot ako ngayon. Kasi patay na si Jokjok, yung aso namin. Naaalala ko siya, tuwing may magdo-doorbell tatahol sya, tapos kapag dumarating kami excited siya. Nakakamiss yung tahol niya kahit maingay at masakit sa tenga. Namimiss kong himasin yung katawan niya. Namimiss ko din yung bigyan siya ng pagkain tapos nauubos niya sa sobrang gutom. Namimiss ko talaga siya. Tapos kahapon tinabihan nya pa ko. Parang nagpaparamdam na siya na iiwan nya na kami L naiiyak ako pag naaalala ko yung huling kita ko sa kanya na parang nasusuka siya na wala siyang maisuka, yun na pala yung huli nyang breath L kahit mabaho siya gustong-gusto ko parin syang yakapin. Nakakamiss yung time na hihiga siya tapos gusto niya ipakamot sa’min yung tyan niya. Hindi ko kinayang tingnan kahapon habang nilalagay sya sa sako nila papa. Parang ang sakit L parang may something sa’kin na kinuha pero hindi pa ko handa na kunin sa’kin. L

          

                Wala naman akong makausap sa mga oras na to para ilabas yung kalungkutan ko. Although patay na yung aso namin, may bago naman kaming alaga ngayon, si Mingming J medyo makulit nga lang kasi bata pa, pero nakukuha naman sa sigaw para huminto sa kakulitan. Sana magtagal sya sa’min. Sana mapasaya nya din kami gaya ni Jokjok. Para din pala silang tao, na kapag namamatay nalulungkot yung amo or yung taong nag-aalaga sa kanila L

           

                 Malungkot pala talaga pag mag-isa sa bahay. Ako lang kasi ang tao ngayon dito sa’min, pero maya-maya aalis na din ako, papasok na kasi ako sa trabaho. Sa totoo lang, parang hindi ako masaya sa work ko. Parang di ako satisfied. Parang may kulang. Haaayy… Siguro sa una lang to kasi nangangapa pa ko. Saka wala namang trabaho na madali eh. Isa pa, mabilis lang ang oras. Yung duty  hours ko mabilis lang matapos… AJA!!!!! KAYA KO TO!!!! GOD IS ALWAYS WITH ME J I must be happy despite of those bad things that are happening to me.